LETTER TO Archbishop Elpidophoros of America

His Eminence Archbishop Elpidophoros of America
Greek Orthodox Archdiocese of America
8 East 79th Street
New York, NY 10075l
United States

June 4, 2025

Σεβασμιώτατε,

Θα θέλαμε να εκφράσουμε τη βαθιά μας ανησυχία για τις πρόσφατες ειδήσεις σύμφωνα με τις οποίες η κυβέρνηση της Αιγύπτου προτίθεται να μεταβιβάσει την κυριότητα της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά — της ιστορικής Ελληνορθόδοξης μονής — στο κράτος και να την μετατρέψει ουσιαστικά σε τουριστικό θέρετρο, με τους μοναχούς να παραμένουν μόνο για να εξυπηρετούν τους επισκέπτες.

Όπως γνωρίζετε, η Μονή ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανού και λειτουργεί αδιαλείπτως επί 1.500 έτη. Ο τόπος είναι ιερός· εκεί βρισκόταν η φλεγόμενη βάτος, δια της οποίας ο Θεός μίλησε στον Μωυσή.

Η Μονή φυλάσσει επίσης τα ιερά λείψανα της Αγίας Αικατερίνης της Αλεξανδρείας, η οποία ήταν ξακουστή για τη σοφία και τη μόρφωσή της. Επιπλέον, η Μονή αποτελεί πνευματικό φάρο, χάριςj στην εξαιρετική συλλογή βιβλίων και χειρογράφων που διαθέτει. Ανάμεσα στους θησαυρούς της συγκαταλέγεται ο Κώδικας του Σινά (Codex Sinaiticus), ένα από τα αρχαιότερα γνωστά πλήρη χειρόγραφα της Χριστιανικής Βίβλου, γραμμένο στα ελληνικά, που χρονολογείται από τον 4ο αιώνα και οφείλει το όνομά του στην Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης του Σινά. Επιπλέον, εκεί φυλάσσονται μερικές από τις αρχαιότερες εικόνες του κόσμου. Επειδή η Μονή βρισκόταν τον 8ο και τον  9ο αιώνα εκτός των συνόρων της ελληνόφωνης αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης, οι εικόνες της δεν καταστράφηκαν από τους εικονομάχους. Κάποιες από αυτές έχουν εκτεθεί σε μεγάλα Μουσεία, όπως το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.

Η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης έχει αναγνωρισθεί από την UNESCO ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Πνευματικά και θεολογικά, πολιτιστικά και ιστορικά, η αξία της Μονής για τον παγκόσμιο πολιτισμό είναι ανεκτίμητη. Η υποβάθμισή της σε απλό τουριστικό προορισμό θα συνιστούσε πλήγμα κατά του ίδιου του πολιτισμού.

Ακόμη, η Αγία Αικατερίνη αποτελεί προπύργιο του Χριστιανισμού και του Ελληνισμού. Η ελληνική γλώσσα παραμένει ζωντανή μέσα από τις ιερές ακολουθίες που τελούνται αδιαλείπτως από Έλληνες μοναχούς και τον Καθηγούμενό τους, τον Αρχιεπίσκοπο Σινά. Η Μονή είναι αυτοδιοίκητο τμήμα του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και με αυτόν τον τρόπο είναι ενωμένη με την ιερά γη των Αγίων Τόπων.

Ο Άγιος Παΐσιος είναι μεταξύ αυτών που πέρασαν χρόνο στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης. Η Μονή έχει επίσης τη μεγάλη τιμή να συγκαταλέγεται στους Καθηγουμένους της ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης (Κλίμακος) κατά τους πρώτους αιώνες της ύπαρξής της. Η επιρροή της Μονής στον κόσμο είναι αδιαμφισβήτητη.

Μέχρι πρόσφατα, η αιγυπτιακή κυβέρνηση προστάτευε τη Μονή, ακολουθώντας, μάλιστα,  εντολή του Μωάμεθ. Όταν τρομοκράτες επιχείρησαν να επιτεθούν στη Μονή το 2017, απωθήθηκαν από την ηρωική δράση της Αιγυπτιακής Αστυνομίας. Ένας αστυνομικός σκοτώθηκε και τέσσερις τραυματίστηκαν υπερασπιζόμενοι μία Ελληνορθόδοξη Μονή. Η σημερινή στάση της αιγυπτιακής κυβέρνησης είναι σοκαριστική και σκανδαλώδης.

Ως εκ τούτου, σας παρακαλούμε θερμά να συμβάλετε στην ευαισθητοποίηση για το απαράδεκτο και ιερόσυλο αυτό σχέδιο των αιγυπτιακών αρχών, απευθυνόμενος στον Πρόεδρο Τραμπ, καθώς και σε εξέχοντες κυβερνητικούς και εκκλησιαστικούς ηγέτες των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Η Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης και η αδελφότητα των μοναχών της δεν πρέπει να διαταραχθούν, αλλά πρέπει να συνεχίσουν να πορεύονται όπως και οι προκάτοχοί τους από την εποχή του Ιουστινιανού.

Ευχαριστούμε, Σεβασμιώτατε, για την προσοχή σας και για την ανεκτίμητη συνδρομή σας σε αυτό το εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα.

Re: The Threatened Status of the Monastery of Saint Catherine of Sinai

Your Eminence,

We would like to express our profound concern over recent reports indicating that the government of Egypt intends to transfer ownership of the Holy Monastery of Saint Catherine of Sinai — the historic Greek Orthodox monastery — to the state, and effectively convert it into a tourist resort, with the monks remaining only to serve visitors.

As you are aware, the Monastery was founded during the reign of Emperor Justinian and has been in continuous operation for 1,500 years. It is a sacred site, and it is the location of the Burning Bush through which God spoke to Moses.

The Monastery houses the holy relics of Saint Catherine of Alexandria, renowned for her wisdom and education. Furthermore, this Monastery is an intellectual powerhouse and a spiritual beacon, thanks to its remarkable collection of books and manuscripts. Among its treasures is the Codex Sinaiticus, one of the oldest known complete manuscripts of the Christian Bible, written in Greek, dating to the 4th century, and named after the Holy Monastery of Saint Catherine of Sinai. Attesting to the long and glorious history of Saint Catherine’s is the fact that it is home to some of the oldest icons in the world. As the Monastery was outside the bounds of the Greek-speaking Empire centered at Constantinople, during the 8th and 9thcenturies, its icons were beyond the reach of the iconoclasts. Some of them have been displayed in Museums such as the Metropolitan Museum of Art in New York.

The Holy Monastery of Saint Catherine has been recognized by UNESCO as a World Heritage Site. Spiritually and theologically, culturally and historically, the Monastery’s value to world civilization is immeasurable. Reducing it to a mere tourist destination would be an attack on civilization itself.

Moreover, Saint Catherine’s is a bastion of Christianity and Hellenism. The Greek language remains alive through the divine services conducted without interruption by Greek monks and their Abbot, the Archbishop of Sinai. The Monastery is an autonomous part of the Greek Orthodox Patriarchate of Jerusalem and is thus united with the holy sites of the Holy Land.

Saint Paisios is among those who spent time at the Monastery of Saint Catherine. The Monastery also has the great honor of counting among its early abbots Saint John of Sinai (Climacus). The Monastery’s influence on the world is undeniable.

Until recently, the Egyptian government protected the Monastery, even in accordance with a command of Muhammad himself. When terrorists attempted to attack the Monastery in 2017, they were repelled by the heroic actions of the Egyptian Police. One police officer was killed and four others wounded while defending a Greek Orthodox Monastery. The current stance of the Egyptian government is shocking and scandalous.

Therefore, we earnestly ask that you help raise awareness about this sacrilegious plan by the Egyptian authorities by formally appealing to President Trump and other prominent government and church leaders in the United States. The Holy Monastery of Saint Catherine and its brotherhood of monks must not be disturbed; they should be allowed to carry on their sacred mission as their forerunners have done since the time of Justinian. 

We thank Your Eminence for your attention and your invaluable assistance in this most important matter.

This open letter will be shared with relevant Greek government officials and members of the press.

Respectfully

Capt. Ρήγος Ευάγγελος, Αναπληρωτής Πρόεδρος του IHA, Πρώην Διευθυντής Ελληνισμού AHEPA HJ-1, Πτυχιούχος Διοίκησης Επιχειρήσεων (BBA) Pace University, Νέα Υόρκη

Alexandridis Antonis, Professor, Chair of the Department of Electrical and Computer Engineering, University of Patras, Greece

Aroniadou- Anderjaska Vasiliki, Ph . D., Research Professor of Neuroscience, Maryland , USA

Βασιλειάδης  Δημήτρης  PhD Space physicist National Oceanic and Atmospheric Administration, Washington, DC, USA

Βλάχος Δημήτριος,  Αναπλ. Καθηγητής Τμήμα Φυσικής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ΕΛΛΑΣ

Βουδριάς Ευάγγελος,  Ομότιμος Καθηγητής Πολυτεχνικής Σχολής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, ΕΛΛΑΣ

Vitas Haris, IMF Staff Member 1969-1999, IMF Board Member 2000-2004, Economic Advisor to then President of Madagascar 2006-2010, Visiting Professor, Seoul National University 2013-2014, USA

Gatzouli Nina, President International Hellenic Association (IHA), past President of Pan-Macedonian Association USA, Coordinator of World Pan-Macedonian Associations, USA

Gatzoulis Vassilios, Electrical-Nuclear Engineer Portsmouth N.H. Naval Shipyard, USA

Ανδρεάτος Αντώνιος, Καθηγητής Σχολής Ικάρων, ΕΛΛΑΣ

Βασιλείου Ιωάννης, Ομότιμος Καθηγητής ΣΗΜΜΥ ΕΜΠ, ΕΛΛΑΣ

Γιαννόπουλος Παναγιώτης Χρ., Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, ΕΛΛΑΣ

Γκορίτσα Άννα, Πρόεδρος του Τμήματος Θυγατέρες της Πηνελόπης, Έσπερος 359, Οικογένεια AHEPA. Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Αμερικανίδων Ελλάδος

Γρουμπός Πέτρος, Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ

Δασκόπουλος Αντώνης, . Επιχειρηματιας, ΕΛΛΑΣ

Δεσπότης Σωτήριος  Καθηγητής Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας ΕΚΠΑ, ΕΛΛΑΣ

Δημουλή Φρίντα, απόφοιτος Α.Π.Θ., π. Πολιτική Αναλύτιρα, ΕΛΛΑΣ

Δρίτσος Στέφανος Η., Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστημίου Πατρών Τμήμα Πολιτικών Μηχανικων. ΕΛΛΑΣ

Ευθυμίου Μαρίκα, Θεσσαλονίκη, Ελλάδα

Ευσταθόπουλος Δημήτρης, Ορθοπαιδικός Χειρουργός, πρ. Διευθυντής Μικροχειρουργικής Κλινικής ΚΑΤ, Αττική, Ελλάδα

Zara’s Th.  Konstantinos. Professor, Department of Theology, NKUA» USA

Ιωάννου Χρήστος Β., Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής, Δ/ντής Κλινικής Χειρουργικής Θώρακος – Αγγείων – Καρδιάς, Τακτικό Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου ΠαΓΝΗ, Αντιπρόεδρος Ελληνικής Εταιρίας Αγγειακής και Ενδαγγειακής Χειρουργικής, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου, ΕΛΛΑΣ

Karakostas Theodore G., Master of Theological studies, Holy Cross Greek Orthodox School of Theology, Political Science, Northeastern University, Boston, Milton, USA

Καρανικόλας Παύλος  Καθηγητής, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΕΛΛΑΣ

Καρκαμάνης Δημήτριος, Fmr Senior Research Fellow, Lecturer, Swedish National Defense Research Agency, Stockholm, Sweden

Κασίμος Δημήτριος, Δ.Π.Θ, ΕΛΛΑΣ

Καταγάς Χρήστος, Ομότιμος καθηγητής Παν/μίου Πατρών, ΕΛΛΑΣ

Κατσιφαράκης Κωνσταντίνος, Ομότιμος Καθηγητής Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ΕΛΛΑΣ

Κεφάλα Βαϊα, Κοινωνιολόγος, ΕΛΛΑΣ

Κλάδη Μαριάνθη, πρ. Επίκουρη Καθηγήτρια, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αττική, Ελλάδα

Κλήμης Νίκος, Καθηγητής Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης, ΕΛΛΑΣ

Kodogianidis Nikolaos, PhD, Senior Electrical Engineer, Jacksonville, FL, USA

Kyriakopoulos Nicholas, Professor Emeritus of Engineering, Department of Electrical and Computer Engineering, The George Washington University, Washington, DC USA

Κουριαννίδης Γιάννης, Συνταξιούχος τραπεζικός υπάλληλος, Διευθυντής του περιοδικού «Ενδοχώρα», Θεσσαλονίκη, ΕΛΛΑΣ

Κουρούμαλης Ηλίας, Ομότιμος Καθηγητής Γαστρεντερολογίας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης, ΕΛΛΑΣ

Κυριακού Γεώργιος, Καθηγητής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, ΕΛΛΑΣ

Κυρατζόπουλος  Σ. Βασίλειος, Αναλυτής Η/Υ, ΕΛΛΑΣ

Λαγός Γ. Δημήτρης, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου

Λαζαρίδης Αναστάσιος, BS, MS, PhD, Ομότιμος Καθηγητής, Widener University, USA.

Λυριντζής Ιωάννης, τ. καθηγητής Παν/μιου Αιγαίου, Guest Professor South China University of Technology; Disting. Prof. Alma Mater Europaea University, Slovenia, ΕΛΛΑΣ

Μαλαγαρδή Ιωάννα,  Δρ. Υπολογιστικής Γλωσσολογίας – Ιστορικός. ΕΛΛΑΣ

Μανιάς Στέφανος, Ομότιμος Καθηγητής ΕΜΠ, ΕΛΛΑΣ

Μαύρος Ιωάννης, Δημοσιολόγος, οικονομολόγος, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

+ Ο Μητροπολίτης πρ. Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, ΑΙΓΙΟΝ, ΕΛΛΑΣ 

Μιχόπουλος Αριστοτέλης, Ομότιμος Καθηγητής, Ελληνικό Κολέγιο / Θεολογική Σχολή Τιμίου Σταυρού (HCHC), USA.

Δρ. Μπαλτατζής Παναγιώτης, Ιατρός, 1ος Αντιπρόεδρος Ελληνοαμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου, Μέλος του ΔΣ του International Hellenic Association, Βαλτιμόρη Μαίρυλαντ, USA

Δρ. Μαλλιάς Θεόδωρος, Καθηγητής Ψυχολογίας & Φυσικής Αγωγής Πανεπιστημίου Πάτρας. Συγγραφέας. Πρόεδρος Συλλόγου Καλών Τεχνών Κωστής Παλαμάς και της Διεθνούς Κίνησης για την ανάδειξη του Συμβόλου του Ολυμπισμού, τον Ολυμπιακό ύμνο του Κωστή Παλαμά ως Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά. ΕΛΛΑΣ

Μπέλλας Αθανάσιος Π., Ομότιμος καθηγητής Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ

Moraitis Nicholaos. Ph.D. International Relations-Comparative Politics-U.S. . Foreign Policy-The dialectical course of the global political, economic and social system. University of California, Berkeley. Member of International Hellenic Association (USA)

Prof. PhD. Νεγρεπόντη-Δελιβάνη Μαρία,  π. Πρύτανης και  π. καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, ΕΛΛΑΣ

Νικολακόπουλος Κωνσταντίνος,  καθηγητής Βιβλικής Θεολογίας, Πρόεδρος του Τμήματος Ορθοδόξου Θεολογίας Πανεπιστημίου Μονάχου – Γερμανία

Νιάρχος  Πάνος, Συνταξιούχος, Indiana University, Πρώην Κυβερνήτης ΑΧΕΠΑ, Περιφέρεια 12, Ιντιάνα, USA

Όκος  Αντώνης, MD. Seattle, USA

Παναγάκος Ιωάννης, Ανώτερος Αξιωματικός ε.α., Δάσκαλος Σκακιού – Λογοτέχνης – Συντονιστής Επιτροπής Ποίησης του International Hellenic Association, ΕΛΛΑΣ

Παπαδάκης Γεώργιος,  ΕΤΕΠ ΠΑΝΕΠΙΣΤΉΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ, ΕΛΛΑΣ

Parara Polyvia, PhD, Senior Lecturer, Department of Classics, University of Maryland, USA

Πανοσκάλτσης Βασίλειος, Ομ. Καθηγητής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, ΕΛΛΑΣ

Παπαγιάννης Γρηγόριος, Καθηγητής, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ

Παπαμαρινόπουλος Σταύρος Π., Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών, ΕΛΛΑΣ 

Πελίδου Συγκλητή-Ερριέττα, πρωην Καθηγήτρια Νευρολογίας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ΕΛΛΑΣ

Πελεκάνος Nikόλαος,  Καθηγητής Πανεπιστημίου Κρήτης, ΕΛΛΑΣ

Περσεφόνης Πέτρος, Ομότιμος καθηγητής Τμήματος Φυσικής πανεπιστημίου Πατρών, ΕΛΛΑΣ

Ράλλη Αγγελική, Ομότιμη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Πατρών, Πρόεδρος της Επιτροπής Γλωσσολογίας της AcademiaEuropaea, ΕΛΛΑΣ

Ρήγας Αλέξανδρος, Ομότιμος Καθγητής, ΔΠΘ. ΕΛΛΑΣ

Ρήγος Νικόλαος Γ., Συνταξιούχος, Μηχανικός Μικροηλεκτρονικής, Intel Corporation, Κάτοικος Καλιφόρνια, USA

Dr. Sarantopoulos Athanasios, Ph.D., MBA, Electrical Engineer – Assistant Professor, Business & Technology Department, Webster University – Secretary of International Hellenic Association, GREECE 

Σίνη Μάρθα, Ίδρυτικό μέλος τού συμβουλίου δημιουργίας Έλληνικού Μουσείου στήν Μαίρυλαντ, Hellenic HeritageMuseum of Maryland  (ΗΗΜΜ), Ξεναγός στό Μουσείο τής Βαλτιμόρης Walters Art Museum, Δημιουργός Πολιτιστικών Έκθέσεων, Μαίρυλαντ, USA

Σκεντέρη Δέσποινα, Επιχειρηματίας, Δημοσιογράφος – Συντάκτης, USA

Dr. -Ing. Σπαθόπουλος Θεόδωρος,  Aerospace, Engineer, πρώην Δντης Ε&Α Ελλ. Αεροπορ. Βιομηχ. ΕΑΒ, ΕΛΛΑΣ

Σπυροπούλου Ζωή, ΔΝ, LLM Δικηγόρος Παρ’ Αρείω πάγω, Αθήνα, ΕΛΛΑΣ 

Σταθόπουλος Γιώργος, Επιχειρηματίας, Κοινωνικός Λειτουργός, Αττική, Ελλάδα

Σταθοπούλου Ευφροσύνη, Επιχειρηματίας, Κοινωνική Λειτουργός, Αττική, Ελλάδα

Σταθοπούλου Πολυξένη-Κατερίνα, Νηπιαγωγός, Αμερική

Σταμπολιάδης Ηλίας, Πρώην Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης, ΕΛΛΑΣ 

Σταυρίδης  Λεωνιδας, Ομότιμος Καθηγητής Εθνικού Μετσοβιου Πολυτεχνείου
 ΕΛΛΑΣ

Σωτηροπούλου Γεωργία, Καθηγήτρια Φαρμακευτικής, Πανεπιστήμιο Πατρών, ΕΛΛΑΣ

Τοκμακίδης Σάββας, Ομότιμος καθηγητής, Πρώην Αντιπρύτανης, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, ΕΛΛΑΣ.

Ταμουρίδης Νικόλαος, Αντιστράτηγος (ε.α.)-Επίτιμος Ά Υπαρχηγός ΓΕΣ, ΕΛΛΑΣ

Τσιώτας Γεώργιος, Αναπληρηρωτής Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κρήτης, ΕΛΛΑΣ 

Prof. Dr. Vogiatzis Αλέξανδρος,  ΕΛΛΑΣ

Χαϊτίδης Ευγένιος, Πολιτικός  Μηχανικος ΑΠΘ, Συντονιστής Θεμάτων Βαλκανίων,  IHA, τ. Βουλευτής, τ. Πρόεδρος Επιτροπής της Βουλής Ελληνισμού της Διασποράς, τ. Νομάρχης  Θεσσαλονίκης, τ. Περιφερειάρχης  Ηπείρου, ΕΛΛΑΣ   

Χατζηλυγερούδης Ιωάνης,  Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών. ΕΛΛΑΣ

Χατζόπουλος Ιωάννης Ν., MSCE, PhD, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου, Τ. Καθηγητής Πανεπιστημίου CSUF(USA), Μυτιλήνη, ΕΛΛΑΣ

ΛΟΥΒΡΟΥ-ΜΟΝΟΠΩΛΗ ΕΛΕΝΗ, Φιλόλογος Βαλτιμόρη, Μέριλαντ, USA

ΜΟΝΟΠΩΛΗΣ ΣΠΥΡΟΣ Παιδοψυχίατρος π. Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Μέριλαντ, USA

Καραντζίκος Αθανάσιος, Αντιστράτηγος εα. ΕΛΛΑΣ

Καράτζιος Χρήστος, MD, Μόντρεαλ, Κεμπέκ, Καναδάς

Ευθυμιάδου Σόνια, Εκπαιδευτικός, Καστοριά, ΕΛΛΑΣ

Κελεσίδης Βασίλειος, συνταξιούχος Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης, ΕΛΛΑΣ.

Athanasia Biska Adjunct Professor of Modern Greek Language and Culture Adelphi University. St. John’s University USA

International Hellenic Association

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ Α.Ε. ΑΝΤΟΝΙΟ ΓΚΟΥΤΕΡΕΣ-OPEN LETTER TO H.E. ANTÓNIO GUTERRES Secretary-General of the United Nations

 

OPEN LETTER TO H.E. ANTÓNIO GUTERRES
Secretary-General of the United Nations
Subject: Acceptance of the “Atatürk International Peace Prize” – A Fundamental Contradiction with the Principles of the UN and Western Values

Your Excellency,
We address you with the utmost respect for your office and for the principles of peace, justice, and international law that the United Nations are called upon to defend. Precisely because of this respect, we express our deep disappointment and concern regarding your recent acceptance of the “Atatürk International Peace Prize” in Ankara, which was awarded to you by President Recep Tayyip Erdoğan.This action, at a time of global instability and regional conflicts, sends a disturbing message—not only to the peoples who suffered under Ottoman and Turkish policies, but also to all those who believe in the integrity of the United Nations and in the moral foundations of Western civilization. Our concern does not stem solely from national sentiment, but from the broader implications that such an act has for the credibility of international institutions and the universal principles they are meant to serve.I. The historical reality: An unbroken civilization of 3,500 yearsBefore examining the political ramifications, we must state a fundamental truth that transcends diplomacy: the Greek nation is the bearer of one of the oldest continuously living languages and cultural traditions in Europe, if not the world. For 3,500 years, the Greek language has been spoken without interruption—a living bridge from Homer to the present day, and a fundamental gift of reason, philosophy, democracy, and art to all of humanity.II. The legacy of Atatürk: Not peace, but genocideThe name “Atatürk” is promoted internationally as a symbol of modernization and peace. For the peoples who experienced the dramatic events of the period 1915–1923, its significance remains profoundly different and is linked to a traumatic historical experience. While the mass persecutions and extermination of Armenians and Assyrians began in the late Ottoman period under the Young Turk regime, the conflicts and displacements continued during the nationalist movements of Kemal Atatürk that led to the formation of the Turkish state. In this context, the Greek populations of Asia Minor, Pontus, and Eastern Thrace suffered extensive persecutions, violent displacements, and heavy human losses—events that have been the subject of extensive historical research and, in some cases, have been recognized as genocides by national parliaments and institutions. These developments are connected to the transition from the Ottoman Empire to a new nation-state, during which forces of the nationalist movement, including the Kemalists, played a decisive role in processes of violent transformation of the demographic and cultural map of the region.The shores of Ionia, Smyrna, Trebizond, Caesarea—these were not “Ottoman” territories. They were Greek in language, memory, and soul, long before the arrival of the Turkish tribes from the steppes of Central Asia. The burning of Smyrna in 1922, the displacement of 1.5 million Greeks from their ancestral homes, the destruction of churches, schools, and libraries—these are not acts of peace. They are acts of conquest.The awarding of a prize in the name of Atatürk constitutes a whitewashing of this history. It is an honor bestowed upon one of the architects of 20th-century ethnic cleansing under the title of “peacemaker.” Your decision to accept this prize is not only a political failure, but also a moral one.III. The contemporary threat: Expansionism with a diplomatic cloakToday’s Turkey, under President Erdoğan, has revived the expansionist ideology of its Ottoman past. This is not speculation—it is documented policy:– Casus belli against Greece, with a threat of war if Greece exercises its legitimate right to extend its territorial waters.
– Systematic questioning of Greek sovereignty over Aegean islands, which are falsely presented as “Turkish” or “disputed.”
– The ongoing occupation of Cyprus since 1974, a flagrant violation of multiple UN Security Council resolutions.
– Military interventions in Syria and Iraq, support for extremist groups, and threats against Kurdish populations.
– Instrumentalization of migration, using desperate people as a means of political blackmail against Europe.
– The conversion of Hagia Sophia—a monument of universal civilization and a symbol of Christian Hellenism—into a mosque, erasing its Greek and Christian identity.These are not isolated incidents, nor the actions of a state committed to peace. They form part of a consistent pattern of behavior that has caused serious concern in the international community, from the Eastern Mediterranean to the Middle East and beyond. They are the actions of a state that continues to perceive itself as an empire, with the right to dominate its neighbors and to revise history according to its ambitions.The Turkish tribes that emerged from Central Asia centuries ago conquered Greek lands by force of arms. Today’s leaders, dressed in suits and seated at diplomatic tables, pursue the same goal by different means: gradual revisionism, distortion of history, and territorial claims presented as negotiation.IV. A global pattern of violationsBeyond the Greek-centered framework, these concerns reflect a broader, well-documented pattern of Turkish actions that conflict with international law, human rights, and the principles of peaceful coexistence.The Kurdish issue remains one of the most urgent humanitarian and political challenges of our time. Turkish military operations in Syria and Iraq, as well as internal repression, have drawn ongoing international criticism regarding the treatment of Kurdish populations and the denial of fundamental rights.The Cyprus issue, which has remained unresolved since 1974, continues to constitute a clear violation of UN Security Council resolutions. The continued military presence of Turkish forces on the territory of a UN member state is one of the longest occupations in the modern international system.Furthermore, the Armenian Genocide—recognized by numerous states and parliaments worldwide, including the United States Congress on multiple occasions—remains a defining moral and historical issue. Turkey’s continued denial of it undermines reconciliation and runs counter to the universal values of historical truth and accountability.These issues are not regional grievances. They are matters of global significance that directly challenge the international legal order and the credibility of the institutions that serve justice and peace. Your acceptance of this prize, Your Excellency, lends legitimacy to this overall practice.V. A calculated policy: The strategic use of awardsYour Excellency, you are not the first UN Secretary-General to accept this prize. Kofi Annan received it in 2000, and his acceptance also drew criticism from those who perceived its implications. In contrast, Nelson Mandela, who was selected for the prize in 1992, rejected it—a decision widely regarded as a principled stance in response to concerns about human rights, particularly regarding Turkey’s treatment of the Kurds. The repeated selection of high-profile personalities for this prize is part of a long-standing and deliberate policy of modern Turkey—a strategy that uses prestigious awards as tools of soft power, aimed at concealing the reality of a state whose ambitions threaten its neighbors.This is the essence of neo-Turkish diplomatic methodology: to project an image of a peacemaker while preparing for expansion; to embrace international leaders while rejecting international law; to honor the dead while denying the genocides they suffered. The Atatürk Prize is not a genuine recognition of peace—it is a tool of manipulation, designed to secure legitimacy from the very institutions that Turkey continues to challenge.For a UN Secretary-General, accepting such a prize is equivalent to falling into a carefully set trap. It allows Ankara to claim: “Even the leader of the UN honors us. Even he recognizes our commitment to peace.” At the same time, Turkish troops remain in Cyprus, Turkish aircraft violate Greek airspace daily, and Turkish officials openly question the sovereignty of Greek territories that have been Greek for three millennia.We must state it clearly: states that built empires through conquest are not, by that fact alone, incapable of evolving toward peaceful coexistence. However, civilization requires a break with the past—recognition of crimes, renunciation of expansionism, and commitment to equality among nations. Modern Turkey has not made such a break. It continues to claim Greek islands, to occupy Cyprus, and to deny the very existence of the peoples it exterminated. Until this changes, prizes bearing the name of its founder should be rejected by every defender of international law, historical truth, and human dignity.VI. Call to Action: “Do not forget me”The Greek people carry a memory of 3,500 years. We remember Homer, Pericles, and the Fathers of the Church. We also remember the death marches of Pontus, the burning of Smyrna, and the graves of Asia Minor that still demand recognition. Our motto, engraved on monuments throughout the Greek world, is simple: “Do not forget me.”We call upon you, Your Excellency, not to forget.

• Do not forget that the land of Ionia and Pontus is soaked with Greek blood.
• Do not forget that the islands Turkey claims today have been Greek since before the Turkish language existed.
• Do not forget that the UN itself has condemned Turkey’s actions in Cyprus and has called for its withdrawal.
• Do not forget that accepting honors from a state that violates these resolutions undermines your own moral authority and that of the institution you represent.
• Do not forget that Kofi Annan’s acceptance of the prize did not change Turkey’s behavior—it simply gave Ankara a diplomatic trophy. Do not allow your own legacy to be used in the same way.

VII. Our ExpectationsWe therefore call upon you to:

1. Publicly declare that acceptance of the Atatürk Prize does not imply approval of Turkey’s domestic or foreign policy, nor of the historical actions of Mustafa Kemal Atatürk.
2. Reaffirm your full commitment to the implementation of UN Security Council resolutions on Cyprus and to the territorial integrity of Greece.
3. Consider returning the prize as an act of conscience, demonstrating that the office of Secretary-General cannot be associated with honors awarded by states that violate UN principles.
4. Ensure that future contacts with Turkey explicitly address issues of expansionist rhetoric, human rights, and violations of international law.
5. Establish a clear protocol to prevent future Secretaries-General from accepting honors from states that are under active Security Council scrutiny for aggression or occupation.
6. Clarify your position on the historical and contemporary issues directly linked to the legacy of Mustafa Kemal Atatürk and the modern Turkish state, including:
   • Recognition of the Armenian Genocide, as recognized by numerous states and legislative bodies, including the United States Congress
   • The ongoing occupation of Cyprus in violation of Security Council resolutions
   • The treatment and rights of Kurdish populations
   • The persistent pattern of revisionist rhetoric and policies toward multiple neighboring states and regions historically linked to Ottoman expansion, including, in the case of Greece, the official casus belli and repeated challenges to sovereignty in the Aegean.

In this context, we ask you to clarify whether your acceptance of a peace prize bearing the name of Atatürk implies approval, neutrality, or distancing from this internationally documented reality.VIII. Circulation to Allied BodiesWe are sending copies of this letter to:

• The European Union – as the political community of which Greece is a member and which is directly threatened by Turkish revisionism and hybrid warfare.
• The U.S. Secretary of State – as the United States is a key ally of Greece and Cyprus, and the country whose support was decisive for your appointment to your current position. The acceptance of this prize, in contrast to the very Western alliance that contributed to your rise, is not only a personal error—but also a geopolitical contradiction.
• The UN Security Council – which has issued multiple resolutions on Cyprus that Turkey continues to ignore.
• UNESCO – as the guardian of world cultural heritage, including the threatened Greek heritage of Asia Minor and the Christian monuments of Constantinople and Cappadocia.
• The International Criminal Court – in the context of its interest in crimes against humanity and the denial of genocides.
• The Congressional Caucus on Hellenic Issues
• The leadership of the Senate Foreign Relations Committee
• The leadership of the House Foreign Affairs Committee
• Greek-American Senators and Representatives
• AHEPA (USA)

ConclusionYour Excellency, the Greek nation has given the world philosophy, democracy, science, and art. It has survived conquests, genocides, and displacements—and it continues to speak the language of Homer. It now asks only for justice: that its history be respected, its sufferings recognized, and its rights secured within the framework of international law.We do not expect Turkey to change overnight. We do expect, however, the Secretary-General of the United Nations to stand on the side of truth rather than expediency; on the side of the victims rather than the perpetrators; on the side of the civilized world rather than those who continue to dream of empires.We emphasize that this appeal is not a national protest, but a call based on universally recognized principles—human rights, historical truth, and respect for international law.In light of the above, we call upon you to clarify how the acceptance of this prize is consistent with the positions of the United Nations regarding Cyprus, the rights of minorities, and accountability for mass atrocities, including those internationally recognized as genocides.Even if the acceptance of the prize is not revoked, the absence of a clear distancing from the issues mentioned above carries the risk of being perceived as tacit approval. Such an impression would be incompatible with the moral authority of your office.We await your response with hope and vigilance.With respect,The SignatoriesCapt. Evangelos N.M. Rigas
Founder & Hon. President IHA
www.Professors-Phds.com
Phone: +30 693 9250 584

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ Α.Ε. ΑΝΤΟΝΙΟ ΓΚΟΥΤΕΡΕΣ

Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών

Θέμα: Αποδοχή του «Διεθνούς Βραβείου Ειρήνης Ατατούρκ» – Μια Θεμελιώδης Αντίφαση προς τις Αρχές του ΟΗΕ και τις Δυτικές Αξίες

Εξοχότατε,

Σας απευθυνόμαστε με τον ύψιστο σεβασμό προς το αξίωμά σας και προς τις αρχές της ειρήνης, της δικαιοσύνης και του διεθνούς δικαίου που τα Ηνωμένα Έθνη καλούνται να υπερασπίζονται. Ακριβώς λόγω αυτού του σεβασμού εκφράζουμε τη βαθιά μας απογοήτευση και ανησυχία για την πρόσφατη αποδοχή εκ μέρους σας του «Διεθνούς Βραβείου Ειρήνης Ατατούρκ» στην Άγκυρα, το οποίο σας απονεμήθηκε από τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Η ενέργεια αυτή, σε μια περίοδο παγκόσμιας αστάθειας και περιφερειακών συγκρούσεων, αποστέλλει ένα ανησυχητικό μήνυμα—όχι μόνο προς τους λαούς που υπέφεραν υπό οθωμανικές και τουρκικές πολιτικές, αλλά και προς όλους όσοι πιστεύουν στην ακεραιότητα των Ηνωμένων Εθνών και στα ηθικά θεμέλια του δυτικού πολιτισμού. Η ανησυχία μας δεν πηγάζει αποκλειστικά από εθνικό συναίσθημα, αλλά από τις ευρύτερες επιπτώσεις που έχει μια τέτοια πράξη για την αξιοπιστία των διεθνών θεσμών και των οικουμενικών αρχών που καλούνται να υπηρετούν.

I. Η ιστορική πραγματικότητα: Ένας αδιάσπαστος πολιτισμός 3.500 ετών 

Πριν εξετάσουμε τις πολιτικές προεκτάσεις, οφείλουμε να διατυπώσουμε μια θεμελιώδη αλήθεια που υπερβαίνει τη διπλωματία: το ελληνικό έθνος αποτελεί φορέα μιας από τις αρχαιότερες αδιάλειπτα ζώσες γλώσσες και πολιτιστικές παραδόσεις στην Ευρώπη, αν όχι στον κόσμο. Επί 3.500 χρόνια, η ελληνική γλώσσα ομιλείται χωρίς διακοπή—μια ζωντανή γέφυρα από τον Όμηρο έως σήμερα, και ένα θεμελιώδες δώρο της λογικής, της φιλοσοφίας, της δημοκρατίας και της τέχνης προς όλη την ανθρωπότητα.

II. Η κληρονομιά του Ατατούρκ: Όχι ειρήνη, αλλά γενοκτονία

Το όνομα «Ατατούρκ» προβάλλεται διεθνώς ως σύμβολο εκσυγχρονισμού και ειρήνης. Για τους λαούς που βίωσαν τις δραματικές εξελίξεις της περιόδου 1915–1923, η σημασία του παραμένει βαθιά διαφορετική και συνδέεται με μια τραυματική ιστορική εμπειρία. Ενώ οι μαζικοί διωγμοί και οι εξοντώσεις των Αρμενίων και των Ασσυρίων ξεκίνησαν κατά την ύστερη οθωμανική περίοδο υπό το καθεστώς των Νεοτούρκων, οι συγκρούσεις και οι εκτοπίσεις συνεχίστηκαν κατά τη διάρκεια των εθνικιστικών κινημάτων του Κεμάλ Ατατούρκ που οδήγησαν στη συγκρότηση του τουρκικού κράτους. Στο πλαίσιο αυτό, οι ελληνικοί πληθυσμοί της Μικράς Ασίας, του Πόντου και της Ανατολικής Θράκης υπέστησαν εκτεταμένους διωγμούς, βίαιους εκτοπισμούς και μεγάλες ανθρώπινες απώλειες, γεγονότα που έχουν αποτελέσει αντικείμενο εκτενούς ιστορικής έρευνας και, σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουν αναγνωριστεί ως γενοκτονίες από εθνικά κοινοβούλια και θεσμικούς φορείς. Οι εξελίξεις αυτές συνδέονται με τη μετάβαση από την οθωμανική αυτοκρατορία σε ένα νέο εθνικό κράτος, κατά την οποία δυνάμεις του εθνικιστικού κινήματος, συμπεριλαμβανομένων των κεμαλικών, διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο σε διαδικασίες βίαιου μετασχηματισμού του πληθυσμιακού και πολιτισμικού χάρτη της περιοχής.

Οι ακτές της Ιωνίας, η Σμύρνη, η Τραπεζούντα, η Καισάρεια—αυτά δεν ήταν «οθωμανικά» εδάφη. Ήταν ελληνικά, στη γλώσσα, τη μνήμη και την ψυχή, πολύ πριν από την άφιξη των τουρκικών φύλων από τις στέπες της Κεντρικής Ασίας. Η πυρπόληση της Σμύρνης το 1922, ο εκτοπισμός 1,5 εκατομμυρίου Ελλήνων από τις πατρογονικές τους εστίες, η καταστροφή εκκλησιών, σχολείων και βιβλιοθηκών—αυτά δεν είναι πράξεις ειρήνης. Είναι πράξεις κατάκτησης.

Η απονομή ενός βραβείου στο όνομα του Ατατούρκ συνιστά εξωραϊσμό αυτής της ιστορίας. Αποτελεί τιμή προς έναν από τους αρχιτέκτονες της εθνοκάθαρσης του 20ού αιώνα με τον τίτλο του «ειρηνοποιού». Η απόφασή σας να αποδεχθείτε αυτό το βραβείο συνιστά όχι μόνο πολιτική αστοχία, αλλά και ηθική.

III. Η σύγχρονη απειλή: Επεκτατισμός με διπλωματικό μανδύα

Η σημερινή Τουρκία, υπό τον Πρόεδρο Ερντογάν, έχει αναβιώσει την επεκτατική ιδεολογία του οθωμανικού της παρελθόντος. Αυτό δεν αποτελεί εικασία—είναι τεκμηριωμένη πολιτική:

– Casus belli κατά της Ελλάδας, με απειλή πολέμου εάν η Ελλάδα ασκήσει το νόμιμο δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα.

–  Συστηματική αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε νησιά του Αιγαίου, τα οποία παρουσιάζονται ψευδώς ως «τουρκικά» ή «αμφισβητούμενα».

– Συνεχιζόμενη κατοχή της Κύπρου από το 1974, κατάφωρη παραβίαση πολλαπλών ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

– Στρατιωτικές επεμβάσεις στη Συρία και το Ιράκ, στήριξη εξτρεμιστικών ομάδων και απειλές κατά κουρδικών πληθυσμών.

– Εργαλειοποίηση της μετανάστευσης, με τη χρήση απελπισμένων ανθρώπων ως μέσο πολιτικού εκβιασμού προς την Ευρώπη.

– Μετατροπή της Αγίας Σοφίας—μνημείου οικουμενικού πολιτισμού και συμβόλου του χριστιανικού Ελληνισμού—σε τέμενος, με διαγραφή της ελληνικής και χριστιανικής της ταυτότητας.

Αυτά δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά, ούτε ενέργειες ενός κράτους που είναι προσηλωμένο στην ειρήνη. Αποτελούν μέρος ενός σταθερού μοτίβου συμπεριφοράς που έχει προκαλέσει σοβαρή ανησυχία στη διεθνή κοινότητα, από την Ανατολική Μεσόγειο έως τη Μέση Ανατολή και πέραν αυτής. Πρόκειται για ενέργειες ενός κράτους που εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως αυτοκρατορία, με δικαίωμα να κυριαρχεί στους γείτονές του και να αναθεωρεί την ιστορία σύμφωνα με τις επιδιώξεις του.

Οι τουρκικές φυλές που αναδύθηκαν από την Κεντρική Ασία πριν από αιώνες κατέκτησαν ελληνικά εδάφη με τη βία των όπλων. Οι σημερινοί ηγέτες, ντυμένοι με κοστούμια και καθισμένοι σε διπλωματικά τραπέζια, επιδιώκουν τον ίδιο στόχο με διαφορετικά μέσα: σταδιακό αναθεωρητισμό, διαστρέβλωση της ιστορίας και εδαφικές διεκδικήσεις που παρουσιάζονται ως διαπραγμάτευση.

IV. Ένα παγκόσμιο μοτίβο παραβιάσεων

Πέραν του ελληνοκεντρικού πλαισίου, οι ανησυχίες αυτές αντανακλούν ένα ευρύτερο, καλά τεκμηριωμένο μοτίβο ενεργειών της Τουρκίας που συγκρούονται με το διεθνές δίκαιο, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις αρχές της ειρηνικής συνύπαρξης.

Το κουρδικό ζήτημα παραμένει μία από τις πλέον επείγουσες ανθρωπιστικές και πολιτικές προκλήσεις της εποχής μας. Στρατιωτικές επιχειρήσεις της Τουρκίας στη Συρία και το Ιράκ, καθώς και η εσωτερική καταστολή, έχουν προκαλέσει διαρκή διεθνή κριτική όσον αφορά τη μεταχείριση των κουρδικών πληθυσμών και την άρνηση θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Το Κυπριακό, το οποίο παραμένει άλυτο από το 1974, εξακολουθεί να αποτελεί σαφή παραβίαση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Η συνεχιζόμενη στρατιωτική παρουσία τουρκικών δυνάμεων στο έδαφος κράτους-μέλους του ΟΗΕ συνιστά μία από τις μακροβιότερες περιπτώσεις κατοχής στο σύγχρονο διεθνές σύστημα.

Επιπλέον, η Γενοκτονία των Αρμενίων, αναγνωρισμένη από πολυάριθμα κράτη και κοινοβούλια παγκοσμίως—συμπεριλαμβανομένου του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών σε επανειλημμένες περιπτώσεις—παραμένει ένα καθοριστικό ηθικό και ιστορικό ζήτημα. Η συνεχιζόμενη άρνησή της από την Τουρκία υπονομεύει τη συμφιλίωση και αντιβαίνει στις οικουμενικές αξίες της ιστορικής αλήθειας και της λογοδοσίας.

Τα ζητήματα αυτά δεν αποτελούν περιφερειακές διαμαρτυρίες. Είναι ζητήματα παγκόσμιας σημασίας που θέτουν άμεσα υπό αμφισβήτηση τη διεθνή έννομη τάξη και την αξιοπιστία των θεσμών που υπηρετούν τη δικαιοσύνη και την ειρήνη. Η αποδοχή αυτού του βραβείου, Εξοχότατε, προσδίδει νομιμοποίηση σε αυτή τη συνολική πρακτική.

V. Μια επιτήδεια πολιτική: Η στρατηγική χρήση βραβείων

Εξοχότατε, δεν είστε ο πρώτος Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών που αποδέχεται αυτό το βραβείο. Ο Κόφι Ανάν το έλαβε το 2000, και η αποδοχή του είχε επίσης προκαλέσει επικρίσεις από όσους αντιλήφθηκαν τις προεκτάσεις της. Αντιθέτως, ο Νέλσον Μαντέλα, ο οποίος επελέγη για το βραβείο το 1992, το απέρριψε—μια απόφαση που ευρέως θεωρήθηκε ως στάση αρχής, σε απάντηση σε ανησυχίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως σε σχέση με τη μεταχείριση των Κούρδων από την Τουρκία. Η επαναλαμβανόμενη επιλογή προσωπικοτήτων υψηλού κύρους για το εν λόγω βραβείο αποτελεί μέρος μιας μακροχρόνιας και μεθοδευμένης πολιτικής της σύγχρονης Τουρκίας—μια στρατηγική που αξιοποιεί τα βραβεία κύρους ως εργαλεία ήπιας ισχύος, με σκοπό να συγκαλύψει την πραγματικότητα ενός κράτους του οποίου οι επιδιώξεις απειλούν τους γείτονές του.

Αυτή είναι η ουσία της νεοτουρκικής διπλωματικής μεθόδου: να προβάλλει μια εικόνα ειρηνοποιού ενώ προετοιμάζεται για επέκταση· να αγκαλιάζει διεθνείς ηγέτες ενώ απορρίπτει το διεθνές δίκαιο· να τιμά τους νεκρούς ενώ αρνείται τις γενοκτονίες που υπέστησαν. Το Βραβείο Ατατούρκ δεν αποτελεί γνήσια αναγνώριση της ειρήνης—είναι εργαλείο χειραγώγησης, σχεδιασμένο να εξασφαλίζει νομιμοποίηση από τους ίδιους θεσμούς που η Τουρκία συνεχίζει να αμφισβητεί.

Για έναν Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, η αποδοχή ενός τέτοιου βραβείου ισοδυναμεί με πτώση σε μια επιμελώς στημένη παγίδα. Επιτρέπει στην Άγκυρα να ισχυριστεί: «Ακόμη και ο ηγέτης του ΟΗΕ μας τιμά. Ακόμη και εκείνος αναγνωρίζει τη δέσμευσή μας στην ειρήνη.» Την ίδια στιγμή, τουρκικά στρατεύματα παραμένουν στην Κύπρο, τουρκικά αεροσκάφη παραβιάζουν καθημερινά τον ελληνικό εναέριο χώρο και Τούρκοι αξιωματούχοι αμφισβητούν ανοιχτά την κυριαρχία ελληνικών εδαφών που είναι ελληνικά εδώ και τρεις χιλιετίες.

Οφείλουμε να το δηλώσουμε ξεκάθαρα: τα κράτη που οικοδόμησαν αυτοκρατορίες μέσω κατακτήσεων δεν είναι, εκ του γεγονότος αυτού και μόνο, ανίκανα να εξελιχθούν προς την ειρηνική συνύπαρξη. Όμως ο πολιτισμός προϋποθέτει ρήξη με το παρελθόν—αναγνώριση εγκλημάτων, αποκήρυξη επεκτατισμού και δέσμευση στην ισότητα μεταξύ των εθνών. Η σύγχρονη Τουρκία δεν έχει προβεί σε μια τέτοια ρήξη. Συνεχίζει να διεκδικεί ελληνικά νησιά, να κατέχει την Κύπρο και να αρνείται την ίδια την ύπαρξη των λαών που εξόντωσε. Μέχρι να αλλάξει αυτό, τα βραβεία που φέρουν το όνομα του ιδρυτή της θα πρέπει να απορρίπτονται από κάθε υπερασπιστή του διεθνούς δικαίου, της ιστορικής αλήθειας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

VI. Έκκληση για Δράση: «Μη με λησμόνει»

Ο ελληνικός λαός φέρει μια μνήμη 3.500 ετών. Θυμόμαστε τον Όμηρο, τον Περικλή και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Θυμόμαστε επίσης τις πορείες θανάτου του Πόντου, την πυρπόληση της Σμύρνης και τους τάφους της Μικράς Ασίας που ακόμη ζητούν αναγνώριση. Το σύνθημά μας, χαραγμένο σε μνημεία σε όλο τον ελληνικό κόσμο, είναι απλό: «Μη με λησμόνει».

Σας καλούμε, Εξοχότατε, να μην λησμονήσετε.

• Μην λησμονήσετε ότι το έδαφος της Ιωνίας και του Πόντου είναι ποτισμένο με ελληνικό αίμα.

• Μην λησμονήσετε ότι τα νησιά που η Τουρκία διεκδικεί σήμερα είναι ελληνικά από πριν υπάρξει η τουρκική γλώσσα.

• Μην λησμονήσετε ότι ο ίδιος ο ΟΗΕ έχει καταδικάσει τις ενέργειες της Τουρκίας στην Κύπρο και έχει ζητήσει την αποχώρησή της.

• Μην λησμονήσετε ότι η αποδοχή τιμών από ένα κράτος που παραβιάζει αυτά τα ψηφίσματα υπονομεύει τη δική σας ηθική αυθεντία και εκείνη του θεσμού που εκπροσωπείτε.

• Μην λησμονήσετε ότι η αποδοχή του βραβείου από τον Κόφι Ανάν δεν άλλαξε τη συμπεριφορά της Τουρκίας—απλώς παρείχε στην Άγκυρα ένα διπλωματικό τρόπαιο. Μην επιτρέψετε να χρησιμοποιηθεί η δική σας παρακαταθήκη με τον ίδιο τρόπο.

VII. Οι Προσδοκίες μας

Σας καλούμε, επομένως, να:

1. Δηλώσετε δημοσίως ότι η αποδοχή του Βραβείου Ατατούρκ δεν συνεπάγεται έγκριση της εσωτερικής ή εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, ούτε των ιστορικών ενεργειών του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.

2. Επαναβεβαιώσετε την πλήρη δέσμευσή σας στην εφαρμογή των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για την Κύπρο και στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

3. Εξετάσετε την επιστροφή του βραβείου ως πράξη συνείδησης, αποδεικνύοντας ότι το αξίωμα του Γενικού Γραμματέα δεν μπορεί να συνδέεται με τιμές που απονέμονται από κράτη που παραβιάζουν τις αρχές του ΟΗΕ.

4. Διασφαλίσετε ότι μελλοντικές επαφές με την Τουρκία θα θέτουν ρητά ζητήματα επεκτατικής ρητορικής, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου.

5. Θεσπίσετε σαφές πρωτόκολλο που θα αποτρέπει μελλοντικούς Γενικούς Γραμματείς από το να αποδέχονται τιμές από κράτη που τελούν υπό ενεργό έλεγχο του Συμβουλίου Ασφαλείας για επιθετικότητα ή κατοχή.

6. Διευκρινίσετε τη θέση σας σχετικά με τα ιστορικά και σύγχρονα ζητήματα που συνδέονται άμεσα με την κληρονομιά του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και το σύγχρονο τουρκικό κράτος, συμπεριλαμβανομένων:
• της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, όπως έχει αναγνωριστεί από πολυάριθμα κράτη και νομοθετικά σώματα, συμπεριλαμβανομένου του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών
• της συνεχιζόμενης κατοχής της Κύπρου κατά παράβαση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας
• της μεταχείρισης και των δικαιωμάτων των κουρδικών πληθυσμών
• του επίμονου μοτίβου αναθεωρητικής ρητορικής και πολιτικών έναντι πολλαπλών γειτονικών κρατών και περιοχών που συνδέονται ιστορικά με την οθωμανική επέκταση, συμπεριλαμβανομένων, στην περίπτωση της Ελλάδας, του επίσημου casus belli και των επανειλημμένων αμφισβητήσεων της κυριαρχίας στο Αιγαίο.

Στο πλαίσιο αυτό, σας ζητούμε να διευκρινίσετε εάν η αποδοχή εκ μέρους σας ενός βραβείου ειρήνης που φέρει το όνομα του Ατατούρκ συνεπάγεται έγκριση, ουδετερότητα ή αποστασιοποίηση από αυτήν την διεθνώς καταγεγραμμένηπραγματικότητα.

VIII. Κοινοποίηση σε Συμμαχικούς Φορείς

Αποστέλλουμε αντίγραφα της παρούσας επιστολής προς:

• Την Ευρωπαϊκή Ένωση – ως την πολιτική κοινότητα της οποίας η Ελλάδα αποτελεί μέλος και η οποία απειλείται άμεσα από τον τουρκικό αναθεωρητισμό και τον υβριδικό πόλεμο. 

• Τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ – καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούν βασικό σύμμαχο της Ελλάδας και της Κύπρου, και χώρα της οποίας η στήριξη υπήρξε καθοριστική για την ανάδειξή σας στη σημερινή σας θέση. Η αποδοχή αυτού του βραβείου, σε αντίθεση με την ίδια τη δυτική συμμαχία που συνέβαλε στην άνοδό σας, δεν αποτελεί μόνο προσωπικό σφάλμα — αλλά και γεωπολιτική αντίφαση. 

• Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ – το οποίο έχει εκδώσει πολλαπλά ψηφίσματα για την Κύπρο, τα οποία η Τουρκία εξακολουθεί να αγνοεί. 

• Την UNESCO – ως θεματοφύλακα της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, συμπεριλαμβανομένης της απειλούμενης ελληνικής κληρονομιάς της Μικράς Ασίας και των χριστιανικών μνημείων της Κωνσταντινούπολης και της Καππαδοκίας. 

• Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο – στο πλαίσιο του ενδιαφέροντός του για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και την άρνηση γενοκτονιών.

• Την Congressional Caucus on Hellenic Issues

• Την ηγεσία της Senate Foreign Relations Committee

• Την ηγεσία της House Foreign Affairs Committee

• Έλληνες ομογενείς Γερουσιαστές και Βουλευτές

• Την AHEPA (ΗΠΑ)

Συμπέρασμα

Εξοχότατε, το ελληνικό έθνος έχει προσφέρει στον κόσμο τη φιλοσοφία, τη δημοκρατία, την επιστήμη και την τέχνη. Έχει επιβιώσει από κατακτήσεις, γενοκτονίες και εκτοπισμούς—και εξακολουθεί να ομιλεί τη γλώσσα του Ομήρου. Ζητεί πλέον μόνο το δίκαιο: να γίνει σεβαστή η ιστορία του, να αναγνωριστούν τα δεινά του και να διασφαλιστούν τα δικαιώματά του στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου.

Δεν αναμένουμε από την Τουρκία να αλλάξει εν μία νυκτί. Αναμένουμε όμως από τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών να σταθεί στο πλευρό της αλήθειας και όχι της σκοπιμότητας· στο πλευρό των θυμάτων και όχι των θυτών· στο πλευρό του πολιτισμένου κόσμου και όχι εκείνων που εξακολουθούν να ονειρεύονται αυτοκρατορίες.

Τονίζουμε ότι η παρούσα έκκληση δεν αποτελεί εθνική διαμαρτυρία, αλλά πρόσκληση βασισμένη σε οικουμενικά αναγνωρισμένες αρχές—τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ιστορική αλήθεια και τον σεβασμό στο διεθνές δίκαιο.

Υπό το φως των ανωτέρω, σας καλούμε να διευκρινίσετε πώς η αποδοχή του βραβείου αυτού συνάδει με τις θέσεις των Ηνωμένων Εθνών ως προς την Κύπρο, τα δικαιώματα των μειονοτήτων και τη λογοδοσία για μαζικές θηριωδίες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αναγνωρίζονται διεθνώς ως γενοκτονίες.

Ακόμη και αν η αποδοχή του βραβείου δεν ανακληθεί, η απουσία σαφούς αποστασιοποίησης από τα ζητήματα που αναφέρθηκαν ανωτέρω ενέχει τον κίνδυνο να εκληφθεί ως σιωπηρή αποδοχή. Μια τέτοια εντύπωση θα ήταν ασύμβατη με την ηθική αυθεντία του αξιώματός σας.

Αναμένουμε την απάντησή σας με ελπίδα και εγρήγορση.

Με εκτίμηση,

Οι Υπογράφοντες

Capt.Ευάγγελος Ν.Μ. Ρήγος.
Founder & επ. Πρόεδρος IHA.
Www.Professors-Phds.com
Phone: 30 693 9250 584